skip to Main Content

Uit onze nieuwsbrief:

De plaats: Amsterdam, meer nauwkeurig in het NRB stadion.

Het weer: subliem te noemen, een lekker zonnetje met een flauwe noordoosten wind.

De temperatuur: die werd in de loop van de ochtend echt lekker (behalve uiteraard in het stadion, waar zelfs een pinguïn nog loopt te rillen van de kou).

De sfeer: grandioos.

De aanmoediging: enorm. Kippenvel van gekregen.

Zaterdag 9 april 2011 stond in het teken van de wedstrijden voor de Nederlandse kampioenschappen Jeugd 2011. Achtereenvolgens zouden gespeeld worden

– BSN/AAC tegen Castricum (om de 3e en 4e plaats)

– BSN1 tegen Haagsche RC (om de 1e en 2e plaats).

Ertussen zou een wedstrijd zijn tussen de Oysters/Duck combinatie en de NFC/AAC combinatie om de 3e en 4e plaats van de juniors.

De start van het opwarmen van BSN/AAC was om 09.30 uur, maar begon uiteindelijk iets later. De bond had in haar oneindige wijsheid besloten dat het niet zo handig was als de cubs zouden omkleden in de eigen kleedkamers in ons clubhuis. Het verhangen van een paar bordjes was kennelijk te lastig voor de NRB. Ach ja, dat is ook geen eenvoudige klus: bordjes pakken, weglopen van het stadion naar het clubhuis, bordjes wisselen en weer teruglopen. Je kunt dat ook ondervangen met planning …. Soms denk ik nog wel eens aan de woorden van Nick den U over de man met de grote dobbelsteen ….. misschien wel een hele organisatie met dobbelstenen.

Na het opwarmen en de laatste peptalk kwam de aanstormende toekomst om 11.00 uur het stadion in, onder aanmoediging van ouders. Van de AAC-ers zijn hier te vermelden Martijn Korterik (#8), Ducan van Overmeire (#10) en Oscar Elgin (#14) in de startopstelling van de wedstrijd en Duncan Houtman (#16) als eerste reserve voor het team.

Laat ik ook de ballenjongens niet vergeten: Fathi Uzmay en Justin van Overmeire die hun best deden om de bal daar te krijgen waar die nodig was als deze uit het speelveld kwam. Ze stonden vooraan bij de entree van de teams in het stadion.

Een week voor deze wedstrijd was een deel van dit team CAS ook al tegengekomen en toen was de stand 64-0 geworden. Het zou dus mogelijk moeten zijn om een soort walk-over opnieuw te creëren. Maar dat bleek niet zo. CAS leek een heel ander team in het veld te hebben gezet en hoewel dit niet zo was (kijkend naar de koppies en de nummers) speelde CAS vele malen beter. De eerste klappen moesten dan ook door BSN/AAC geïncasseerd worden: 0-5 en 0-10 werd 0-12, waarbij een BSN speler (Victor Dim, die goed kan lopen) voor 5 minuten met een gele kaart het veld moest verlaten.

Na de peptalk in de rust kwamen de mannen terug: 5-12 werd 10-12 werd 15-12. De spanning liep op, vooral ook omdat Fergus Taylor geen kans zag de tries te converteren. En de aanmoediging vanuit BSN1 en de ouders leek het team vleugels te geven: Victor zag kan om 20-12 te scoren.

Vreemde noot leek de ref te zijn, al is de spelregel dat de ref altijd gelijk heeft. Hij stuurde #8 van dit team het veld uit om een kennelijk kleine opmerking en een handbeweging van #10 dat een teamgenoot niet voor de bal hoefde te gaan, werd anders uitgelegd. Maar refs zijn soms ook net mensen.

BSN/AAC heeft dus de 3e plaats gehaald. Fantastisch werk.

Om 13.30 uur was het de beurt aan BSN1 tegen HRC. Twee AAC-ers stonden op de lijst voor dit team: Mehmet Uzmay en Matias Nazaar. Beiden stonden op de lijst van de reserves en Mehmet heeft van deze twee ook in het veld gestaan in de 2e helft.

De Haagsche is voor BSN kennelijk altijd een beladen verhaal. Een week voor deze wedstrijd had BSN/AAC verloren van de Haagsche, al was het op het randje. Ik had het zelf niet gezien maar begreep dat de ref enkele dubieuze beslissingen nam en ook slecht was in klokkijken. Wat zou het deze dag worden? Coach Briers heb ik heen en weer zien lopen langs het veld met een Blues Brother zonnebril op en stuurs kijkend of de overwinning niet aan zijn neus voorbij zou gaan.

Na de start van de wedstrijd werd het redelijk vlot 5-0 en 10-1 maar door een penalty kon de Haagsche de 0 wegwerken. Daarna ging het eigenlijk heel erg door op het velddeel van de Haagsche, al gaven die zich niet snel gewonnen. Halftime gaf de stand 22-3 op het bord.

De 2e helft leidde via 27-3 naar 32-3 en de Haagsche leek toen in de versnelling te komen. Zij gingen harder werken om meer kans te creëren en dat had ook resultaat: een extra try gevolgd door een conversie leidde tot de eindstand 32-10.

Onduidelijk is of Briers blijer was dan het team met de overwinning. Elke gok is goed. Zijn slotwoorden in een email:

Who Are We: BSN !!’

(Best rugby Squad in the Netherlands)

De eindstand in dit deel van het Nederlands kampioenschap was dan ook:

1e BSN 1

2e Haagsche RC

3e BSN/AAC

4e CAS

De foto‟s illustreren de dag: http://www.youtube.com/watch?v=ns0kqHq0H4M

Voor wie meer foto‟s wil zien, kijk bij Lynn van Diest: http://www.lynn4ever-nrb.mijnalbums.nl/

Back To Top