Naar Den Helder, de kop van Noord – Holland. Was een lange maar relaxte rit in de mooie truck van Bert. Met een minimale opkomst: van AAC, maar zes jongens: Berend, Bilal, Bob, Jan, Justin en Marvin en van RCH drie: Chuck, Micky en Roy. Dus negen spelers totaal.

Drie wedstrijden: tegen Waterland/DenHelder (6-0), Castricum (0-4) en ’t Gooi. (9-1)

Dat we een grote rugby familie zijn, bleek uit het feit dat ook nu weer voor de wedstrijden met een minuut stilte de opa van Martijn werd herdacht. Respect. Een krachtig moment in de stromende regen.

Toen kwamen de wedstrijden. Een uitdaging was dat we op een heel klein veld moesten spelen, tussen twee lantaarnpalen, aan de rand van het grote veld. Dat betekende dat we dit keer echt moesten werken want met individuele (loop)acties zou het een stuk moeilijker worden. Zoals vooral uit het resultaat van de 2e wedstrijd zou blijken.

De eerste wedstrijd was tegen de thuisploeg, Waterland/ Den Helder, wat ons gemakkelijk afging. We waren fysiek sterker ondanks het gemis van onze props, Jelle en Luuk. Door goed ‘powerplay’ van Berend en Jan werd hun gemis goed opgevangen. Na de eerste helft stonden we al met 5-0 voor. Maar toen deden we rustig aan en we scoorden nog maar een try in de 2e helft. Mooie acties van Marvin, maar ook stevig verdedigend werk van Bob en Bilal en ook Micky die dwars door alles en iedereen heen wilde en heel ver kwam.

De 2e wedstrijd was tegen het sterke Castricum. Vorige keer kwamen zij nog net met gelijkspel weg. Het kleine veld was dit keer in hun voordeel en we kwamen niet eens tot scoren (de eerste keer dit seizoen). De concentratie was helemaal verdwenen en de verdediging was een grote gatenkaas. Een paar spelers waren nog te moe en misschien een beetje overmoedig na de makkelijk gewonnen eerste pot. Onze snelle jongens probeerden het keer op keer, maar kwamen net te kort. Het goede samenspel ontbrak en Castricum was gewoon veel beter. Zij speelden strak op lijn en schermden goed de bal af alvorens hem op te pakken en rond te passen. Hebben we n.b. zelf ook op getraind! Misschien misten we een beetje Jelle, Luuk en Tristan, maar bijna iedereen speelde voor zichzelf en dat werd genadeloos afgestraft. Te snel de bal oppakken na een tackle en dan kwam op het kleine veld meteen de goed ingespeelde Castricumse formatie eroverheen. Heel leerzaam. We speelden af en toe als beginnende turven op een kluit en niet op lijn. Zoals gezegd, gatenkaas. Zonde was dat Roy net niet kon scoren: na een van de weinige uitgespeelde mooie passes kwam hij vrij langs de zijkant en werd op centimeters voor de trylijn buiten het veld gewerkt. Jammer.. Toch werd er hard geknokt en daarom was ons verlies met 4-0 niet eens zo slecht.

De laatste wedstrijd ging weer tegen de stevige jongens uit ‘t Gooi. Maar nu waren we na het verlies tegen Castricum echt boos, dus ontketent. ‘t Gooi, ook niet echt de makkelijkste, werd na een openingsscore van Micky, en ondanks hun snelle gelijkmaker binnen 20 seconden, genadeloos afgestraft. Even dachten we weer een spannende pot te krijgen. Maar nee hoor, onze stoommachine kwam weer helemaal op gang. Met meerdere tries en mooie 4 passes van Marvin, waaronder een hele mooie naar Bilal, die vandaar uit goed kon scoren.

Er was nog een hele mooie rush van Chuck die knap, met overzicht, het hele veld kon oversteken om te scoren. Ook Justin (“paaaassen!!!”) pikte nog zijn try mee, en de laatste try werd gemaakt door topscorer Marvin, die vooruit dacht en met een mooie zig-zag uit de scrum dwars door de Gooise verdediging brak en de eindstand op 9-1 bracht !! Toch weer goed gedaan jongens!!!

Als ik het goed heb is er op 28 november een TBM bondsdag en de volgende en laatste competitie wedstrijd is dit jaar thuis op 12 december, o.a. weer tegen Castricum en dan kunnen we op revanche. Nogmaals bedankt voor al jullie inzet en voor weer een leuke rugby ochtend en middag.

Alex