skip to Main Content

De Speler van ’t Seizoen zat rustig achter de tafel een beetje, zoals de Engelsen dat zo mooi kunnen zeggen, z’n eigen bizniz te minden, toen zijn zondagsrust bruut verstoort werd door een sms-je. “Taxi?”
Oh nee. Nu ik er over nadenk werd ’t ochtendritueel van de Speler van ’t Seizoen nog veel bruter geïnterrumpeerd door een telefoontje. Hem werd botweg medegedeeld dat ie over ’n half uurtje zou worden opgehaald. Waar had ie dat nou weer aan verdiend.
Stipt vijfendertig minuten later reed ’n koerier voor.
“Koffie?”
“Lekker!”
En zo kwam ’t dat de Speler van ’t Seizoen, toch nog bijna te laat werd afgeleverd bij Café Bos. Er werd wel op tijd aangekomen bij NFC. NFC waarover geruchten over de ronde deden dat hun clubhuis ten gronde was gegaan en dat ze nu bij een voetbalvereniging waren ingetrokken. Het bleek gelukkig niet ’t geval. Dat wil zeggen; dat bleek niet ’t geval op voorwaarde dat diezelfde voetbalvereniging niet eerst het clubhuis van NFC had overgenomen en dat we nu dus ontvangen werden in een kantine. In ieder geval was de lokatie van het lokaal nog immer dezelfde en om eerlijk te zijn leek de bebouwing ook ernstig op ’t clubhuis van onze buren.
Het veld was in ieder geval nog hetzelfde dat ’t de vorige keer ook was geweest. Een prachtveld; 1 & al modder met her en der een grassprietje. Naast die modderpoel lagen een tweetal biljartlakens uitgerust met rugbypalen, maar NFC was niet van plan deze juweeltjes te laten ruïneren door AAC of de Hookers. Waarschijnlijk voor de desbetreffende velden een heel verstandige beslissing. Even waarschijnlijk voor de wedstrijdresultaten van de thuisspelende teams van NFC ’n minder verstandige beslissing. Nou heeft AAC 3 doorgaans al weinig moeite om zich op te laden voor ’n potje tegen NFC 2 (al moet men, gezien de wijze waarop AAC 3 zich een week daarvoor in de eerste helft mak op de slachtbank had laten leggen in de wedstrijd tegen het tweede van Ascrum, er niet blindelings vanuit gaan dat resultaten uit het verleden ’n garantie geven voor de toekomst), maar de staat van ’t veld deed de harten van menig blauwpijper sneller kloppen. Als men het derde ergens voor uit mag nodigen, dan is ’t wel ’n potje modderworstelen.
Er ontspon zich een genoeglijk samenzijn van supporters en spelers in de kantine, dat bruut ten einde werd gebracht door Gerco met de mededeling dat er omgekleed diende te worden. De Speler van ’t Seizoen werd medegedeeld dat zijn diensten niet van ’t begin af aan nodig zouden zijn. Gezien ’t feit dat Igor en George aanwezig waren, kon de Speler van ’t Seizoen zich wel vinden in die observatie.
De Speler van ’t Seizoen begaf zich naar buiten om in alle rust ’n sigaretje te roken. Het roken lukte nog wel, maar van rust was geen sprake. Buiten hadden zich de supporters verzameld om wat oude koeien uit de sloot te halen. Gezien de recente ongelukkige ontwikkelingen waren ’t deze keer de heldendaden van Jan Bakker die uit & ter na werden opgehaald.
Aangezien hij om de hoek van de kantine van NFC woont, was ’t logisch dat Oude Kees als laatste ’t gezelschap kwam versterken. De titaan liet wel gelijk zijn invloed gelden door de hele meute uit te nodigen voor koffie met “er zit altijd wel wat onder de kurk” bij hem thuis. Het gezelschap was, zoals de Engelsen dat zo mooi kunnen zeggen, tempted, maar ’t vooruitzicht op ’n subliem potje modderworstelen deed de goegemeente besluiten toch maar eerst de wedstrijd af te wachten. Dezelfde realisatie deed hetzelfde gezelschap ook afvragen waarom de Speler van ’t Seizoen nog niet omgekleed was. Zeker gezien ’t feit dat de rest van de gladiatoren intussen ’t veld al had betreden.
En zo kwam ’t dat de Speler van ’t Seizoen toch nog te laat voor de aftrap aan kwam kakken langs de zijlijn.
Op ’t veld ontspon zich ’n spektakel zoals we dat graag zien bij AAC. AAC was dominant in ’t losse werk, maar vreemd genoeg niet direkt in de scrums. De bal werd echter steeds gewonnen door AAC dat daarmee schitterend systeemrugby speelde. Balletje, maul, balletje, ruck, balletje, ruck, balletje, pas, pass, schnok kaboem, ruck, balletje, ruck, balletje, pass, pass, ram ros, balletje, enzovoorts, enzovoorts, try!
NFC kreeg zelden de bal en als ze die wel kregen dan werden hun backs volkomen uit de schoenen getackled door de onzen. NFC is echter ook niet op ’t achterhoofd gevallen en met fly half Chris Gale hadden ze een wapen waarmee ze al vaker veel sukses hadden weten te boeken. Toen rennen met de bal in hand niet de oplossing bleek te zijn in het moeras aan de Sportlaan, liet Chris zijn gevreesde voet spreken. Met machtige schoppen ramde de meester de bal diep in de verdediging van AAC. In voorgaande edities had deze taktiek AAC voor schier onoverkomelijke problemen gesteld. Maar de nieuwe back three van AAC weet wel raak met dit soort van balletjes; ze werden zo mogelijk nog harder terug gelopen dan dat ze heen waren geschopt. Zelfs uitschoppen van de bal bracht geen soelaas, aangezien AAC 3 alle ballen won in line out.
Kortom ’n feestje voor de meegereisde toeschouwers die dan ook genoten met volle teugen. AAC 3 werkte zich de pleuris en langzaamaan begon ook de scrum onze kant op te gaan. Onder aanvoering van fly half Vincent varieerde AAC het spel naar gelang ’t verloop van ’t spel dat nodig maakte en werd er langzaam gebouwd aan een akseptabele voorsprong. Enige dissonant was Mad Mike die de gehele eerste helft zijn best deed om NFC terug te laten komen in de wedstrijd. Langs de kant kwam ’t idee op om iemand naar het clubhuis te sturen om de lul op te halen. Als het zo doorging, dan zouden we ‘m hard nodig hebben in de derde helft.
De eerste helft werd afgesloten met een try die werd opgezet door Gijs, die daarmee een uitstekende helft afrondde & en passant er zorg voor droeg dat het bonuspunt binnen werd gehaald. In de rust bleek dat Gijs wel af was. De Speler van ’t Seizoen verlustigde zich al bij het idee weer een potje te mogen sterren in de tweede helft. Het mocht niet zo zijn; Patrick is immers een veel beter tweede rijer dan de Speler van ’t Seizoen. Een stuk mobieler en zeker veel makkelijker te liften in de line out. Igor & George geleken op twee kinderen in de Jamin die net de afdeling zuurstokken hadden verorberd en glinsterogend uitkeken naar het buffet dat zou worden uitgeserveerd bij de dropjes. De Speler van ’t Seizoen droop dus onverrichter zake weer af naar de zijlijn.
In de tweede helft leek Mad Mike enigszins geïrriteerd door ’t feit dat NFC zo slordig was omgesprongen met de door hem geboden kansen in de eerste helft dat hij eigenhandig een strafexpeditie opzette om NFC te laten zien hoe ’t wel moet. Onder het mom van “wie niet horen wil moet maar voelen” beukte hij de laatste beetjes verzet uit de Amstelveense verdediging en langs de kant werd besloten dat de lul wellicht niet moest worden opgehaald. De kans was levensgroot aanwezig dat hij ’t kristallen kleinood zou hebben opgeknaagd en er kon langs de kant niemand gevonden worden die dat dan zou durven uitleggen aan Ruud.
Al met al vooral een heel goede wedstrijd van het derde, geleid door een uitstekende scheidsrechter, waarbij de inbreng van de Speler van ’t Seizoen in ’t geheel niet nodig was (en misschien wel daarom).
De uitslag doet misschien vermoeden dat het hier ‘n, zoals de Engelsen dat zo mooi kunnen zeggen, walk over betrof, maar dat zou afdoen aan de heldhaftige verdediging van NFC. De waarheid is dat er twee teams en ’n goede scheidsrechter nodig zijn voor een vermakelijke pot rugby. Dat werd goed geïllustreerd in de vervolgwedstrijd tussen NFC 1 en de Hookers, een topper in de Eerste Klasse, die, ondanks de aanwezigheid van twee goed getrainde teams en een uitstekende scheidsrechter, verzandde in een rommelpot door technische foutjes en verkeerde keuzes (spannend was het wel met een uiteindelijke 3-6 overwinning voor de bezoekers).
En zo kwam ’t dat de Speler van ’t Seizoen behoorlijk ongeschonden uit ’t strijdgewoel tevoorschijn kwam. Al werd er door de koerier nog een goede poging gedaan om daar verandering in aan te brengen, toen hij bij aflevering van de Speler van ’t Seizoen besloot een behoorlijke deuk te drinken in de whiskyvoorraad van die Speler van ’t Seizoen.
Ik heb me wel eens frisser gevoeld op maandagochtend.

Back To Top