skip to Main Content

1 januari speelde zich weer het traditionele oud tegen jong af op ’t veld van AAC. De toekomst tegen de has-beens, de jonge snorkels tegen de ouwe freggles. De oudjes hadden weer een goed representatief team op de been kunnen brengen. Leuk ook om Paddy weer op het veld te zien. Het aantal jaren ervaring bij oud bedroeg opgeteld ongeveer 2176,28 jaar. Jong moest het meer van enthousiasme, snelheid en conditie hebben.
De jonkies misten traditiegetrouw een aantal spelers wegens niet aanwezig zijn, in het buitenland zitten, luier verplichtingen of overdadig drankgebruik de vorige avond. En op tijd komen is voor sommige van de jonge lui ook al een hele opgave.
De vader zoon confrontatie dit jaar was voor de familie Stoffels. De verrassing kwam van Mitchell; een Stoffels met snelheid hadden we nog niet eerder.
De wedstrijd ging lekker gelijk op en het duurde tot de laatste minuut eer de uitslag duidelijk was. Oud scoorde in de laatste minuut 38 – 40 en ik weet nog wel dat ik zei dat als Jansen de conversie zou missen we gewonnen hadden. Schoot ie ‘m er wel over. Dat doet ie anders nooit uit die positie. En zo werd de uitslag 40-40. Wel een mooie score voor de gezelligheid. Gelukkig deed Peter Van Wel niet mee anders had jong nog verloren ook.
Na afloop werd de titel speler van ’t jaar aan Nick Den Uijl toegekend. Z’n broer is dat nooit geweest en is het nu dus wel duidelijk dat Nick de betere rugbyer van de twee moet zijn (geweest).
Terecht ook dat gratis bier nu eens niet naar het meest ergerlijke sujet van de wedstrijd ging maar naar degene die het beste had gespeeld. En dat was Steven. Beetje lullig dat ie er niet heel lang van kon genieten.

Verders ben ik ’t een beetje kwijt wat er verders nog gebeurde, maar het was wel gezellig.

Houdoe
Mike (jong)

Back To Top